Tantra Aghori # 5

I z bardzo radykalnych metod rytualnych i uzdrawiających, które najczęściej odprawiają siedząc na zwłokach, na polach kremacyjnych i miejscach pochówku, w otoczeniu kości i czaszek. I tam dają ludziom uzdrowienie, używając metod prowokatywnych, duchowej pracy z nagością i ciałem, medytacyjnego dotyku, nauczania duchowej i świętej seksualności, modlitw i matr i niezwykłych metod trwałego uzdrawiania poprzez bioterapeutyczną pracę z energią, Kundalini i metody, które w naszym zachodnim świecie mogli byśmy nazwać bardzo transformującą i niestandardową psychoterapią. 

Te wszystkie metody są skupione na wszystkich trudnościach, które w danym społeczeństwie, cywilizacji i środowisku są stygmatyzowane i uznawane za społeczne, kulturowe, czy religijne tabu.

W naszej zachodniej rzeczywistości jest tym wszystko, co w jakikolwiek sposób dotyczy ciała, nagości i seksu: grzech, truamatyczne, religijne wychowanie. Patologiczny wstyd i poczucie winy. Zahamowania w kobiecości, męskości i intymności. Wszystkie blokady i nadużycia seksualne w dzieciństwie i związkach. Patologiczne i przemocowe relacje rodzinne. Zimne i niekochające rodziny i związki. I wszystkie traumy wyniesione z dzieciństwa i wychowania, jakie wciąż w sobie nosimy. 

Tantrycy Aghori, żeby móc to wszystko skutecznie uzdrawiać, bez energetycznej i psychicznej szkody dla siebie, przchodzą bardzo rygorystyczny trening duchowego rozwoju i wyzwolenia, w którym medytują, kontemplują, przepracowują i przemodlają wszystkie swoje osobiste trudności, traumy i zahamowania i całkowicie pozbywają się poczucia tabu w jakiejkolwiek sferze osobistej, seksualnej, religijnej i społecznej. I w pełni przyjmują całą swoją duchowość, całą swoją seksualność, cały swój cień i wszystkie ciemne strony swojej seksualności i osobowości. I odrzucają wszystko, co stoi im na tej świętej drodze i co przeszkadza im w osiągnięciu jak największej uzdrawiającej mocy i jak najgłębszej duchowej pełni.

Uzdrawianie metodą VANGALA:

Metoda, którą uzdrawiają Tantrycy Aghori, a raczej ich cała uzdrawiająca wiedza, na którą składa się wiele uzupełniających się metod, nazywa się VANGALA. 

Słowo to pochodzi ze starożytnego języka Marathi, a tantrycy Aghori określają nim wszystko, co dla „ poprawnej” części społeczeństwa jest tabu. Jest za trudne, za ciężkie, za mocne, grzeszne, wstydliwe, traumatyczne, czego nie wypada, co jest obrzydliwe, brudne, wstrętne, obraźliwe i, dla wielu, wciąż odrażające.

To wszystko uzdrawiają tantrycy Aghori. Bez cienia strachu, niepewności, czy zawahania wchodzą w najgłebsze trudności ludzi, w ich najgłębszy emocjonalny ból, cień i najgłębsze wewnętrzne cierpienie i je uzdrawiają. I dlatego mówi się na nich, że są Nieustraszeni. 

Dlatego ja też praktykuję Tantrę Aghori. Bo dzięki niej mogę pomagać ludziom w sposób niedostępny innymi rozwojowymi, uzdrowieniowymi i terapeutycznymi metodami.

Duchowe Moce Siddhi

Gdy już otrząsnęliśmy się z szoku po tantrycznych uzdrowieniach  odprawianych na zwłokach, a śmaśana ( miejsce kremacji), jako miejsce rytuału, już nas nie przeraża, to zaczynamy się zastanawiać, jak oni to robią, że uzdrawiają? Jak oni to robią, że w tych wszystkich praktykach odnajdują świętość? Co takiego robią, że w całych Indiach są znani jako święci uzdrowiciele, a ich moce uzdrawiania często porównuje się do boskiej, mistycznej magii.

Otóż Aghori Sadhu to tantryczni święci, ktorzy rozwinęli w sobie czystą obecność i czystą świadomość. Którzy widzą obecność bogów we wszystkim, w każdym i w sobie. We wszystkim, co istnieje, we wszystkich sytuacjach i zdarzeniach „złych” i „dobrych” i we wszystkich ludziach, bez względu na ich pochodzenie, status, zachowania i działania. Którzy widzą świat, jako opitą krwią Kali i roztańczonego Śivę, który nieustannie tańczy i zmianiając siebie, swoją formę i kształt – zmienia świat. Przekracza wszystkie tabu i wszystkie strefy komfortu. Tworzy i niszczy, rodzi i morduje i nieustannie przebóstwia sam siebie. Rozwala wszystkie bariery, rodzi się i odradza i znów niszczy, niczym Bhairava. I skupiony w swojej sadhanie, dąży do jeszcze większej wewnętrznej czystości, do jeszcze głębszej duchowej mocy i jeszcze bardziej skupionej, boskiej świadomości. 

Tantrycy Aghori to ci, którzy naśladują Śivę i widzą świat jako wieczną zmianę. Którzy widzą poza barierami tabu, poza ograniczeniami umyslu i ego i poza ograniczeniami etyki, religii, wychowania i moralności. I którzy, dzięki swojemu oddaniu Kauli, sadhanie i praktykom duchowym, osiągają przebóstwienie i Siddhi, czyli psychiczną i fizyczną moc duchowego uzdrawiania metodami Vangala. 

Każdy adept, pod kierunkim Mistrza, praktykuje swoje sadhany i swoje przebóstwienie w swoim własnym zakresie, tempie, w swoim własnym systemie inicjacyjnym i w przeznaczonych tylko dla siebie indywidualnych praktykach. I jednym to zajmuje kilka miesięcy, innym kilka lat, a jeszcze innym bardzo wiele lat. I jedni dochodzą tylko do kilku początkowych praktyk, bo reszta jest dla nich nie odpowiednia, lub za mocna, a inni z radością i lekkością przechodzą wszystkie sadhany i wszystkie inicjacje śmierci. I gdy stają się Sadhu, a potem Babą i Przebóstwionym Mistrzem, otrzymują od swojej Kauli, od bogów, Siddhi – czystą Śakti i swoją indywidualną moc uzdrawiania. I tą moc rozwijają w swoje indywidualne uzdrowieńcze umiejętności i praktyki. 

I dlatego zakres tych praktyk, ich moc i efektywność jest ściśle uzależniona od osobistego rozwoju każdego Saddhu, jego zangażowania w sadhanę i umiejętność skupienia na swoim duchowym celu. 

I dlatego w Tantrze Aghori nie ma szkoleń z uzdrawiania, nie ma warsztatów, ani uczenia uzdrowieńczych technik, bo nie można nauczyć kogoś swoich osobistych Siddhi. 

Tantrycy aghori „po godzinach”.

Co robią tantrycy Aghori po godzinach? Co robią, gdy nie medytują na polach kremacyjnych, nie uzdrawiają ludzi, ani nie odprawiają swoich rytuałow?

Żyją 🙂

I jak chcą, mają rodziny, smartphony, dzieci, domy, oglądają seriale i chodzą na spacery. Jeśli chcą, to po skończonych praktykach i nauce u Mistrza wracają do swoich rodzinnych stron, do swoich rodzin. Jeśli chcą, podejmują „zwykłą” pracę, rozwijają swoje talenty i pasje, albo żyją w odosobnieniu i duchowej samotności. 

I jednocześnie, w swoim zwykłym życiu, robią swoją codzienną sadhanę:

Jeżeli nauczysz się patrzeć na wszystko, jak na boga, osiagniesz stan Aghori – duchową moc i ostatnie wcielenie na tym świecie. Gdy nauczysz się we wszystkim widzieć bogów i moc Kali – Śakti — powrócisz do nich i to wcielenie będzie twoim ostatnim.

Zacznij od 10 minut dziennie. Usiądż spokojnie, zamknij oczy, skontroluj umysł, wyrzuć nie potrzebne myśli i skup się na jednym zadaniu i jednym celu – na widzeniu boga. Tego, z twojej duchowej Kauli*, z którym dziś chcesz praktykować, którego kochasz, czcisz, podziwiasz i uwielbiasz. Skup się na tym 10 minut bez przerwy, bez absolutnie żadnej przerwy! Bez absolutnie żadnego rozproszenia! Patrz mu w oczy i pozwól mu patrzeć w swoje oczy. Oddychaj spokojnie, głęboko. Nic więcej nie potrzebujesz. 

Powtarzaj to codziennie, coraz dłużej, aż stanie się stanem stałej aktywności mózgu.I praktykuj mantry, które dostajesz od Mistrza, aż staną się twoim DNA.I wzmacniaj ten stan codziennie, jak Śiva, praktykuj swoją sadhanę*.

A potem, pewnego dnia otwórz oczy i utrzymaj ten stan z otwartymi oczami. I zacznij tak patrzeć na wszystko dookoła ciebie. A potem, cały czas w tej praktyce, idż w swoje codzienne czynności. I żyj, pracuj, baw się, zarabiaj, odpoczywaj, módl się, kochaj. Praktykuj hedonizm, albo ascezę. Bądż biedny, albo bogaty, wszystko to Śakti.Przwijaj telefon i oglądaj seriale, albo wędruj po świecie. Rób rytuały, pij rytualny alkohol i przygotowuj swoje jedzenie. Żyj sam, lub w grupie, lub w rodzinie. I nieustannie patrz bogu w oczy.Jak Śiva, praktykuj swoją sadhanę.I dziękuj za Aghorę w twoim życiu.

*KAULA – bogowie z duchowej rodziny adepta, jego nauczyciele, przyjaciele, opiekunowie, kochankowie, rodzice / bracia i siostry, których kocha i uwielbia miłościa Bhakti i którym rytualnie oddał całego siebie i wszystko w swoim życiu. Do których chce wrócić po śmierci i z którymi chce stać się jednym. 

* SADHANA – praktyka duchowa skupiona na celu.